19 ΓΕΝΑΡΗ – ΑΘΗΝΑ ΠΟΛΗ Αντιφασιστική

Μεταφορά Διαδηλωτών



Για τη μεταφορά όσων επιθυμούν να συμμετέχουν στην αντιφασιστική συγκέντρωση στην Αθήνα 19 Γενάρη, θα υπάρχει λεωφορείο, με αφετηρία την Καλαμάτα και επιστροφή το βράδυ της ίδιας μέρας. Σημείο συνάντησης είναι η πλατεία 23ης Μαρτίου, ώρα 09:30 π.μ.
Mail επικοινωνίας: antiratsistikokalamatas@googlegroups.com

Advertisements


Νέα συνάντηση της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας
Η επόμενη συνάντηση της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013 στις 09:00 μμ.
Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο χώρο της Ανοιχτής Συνέλευσης Καλαμάτας, στην οδό Μαυρομιχάλη 47.


19 Γενάρη – ΑΘΗΝΑ ΠΟΛΗ αντιφασιστική

Μπροστά στη κλιμάκωση της φασιστικής απειλής και της ρατσιστικής βίας, στη εμφάνιση των Ταγμάτων εφόδου των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, την εξαθλίωση και τη φτώχεια που σπέρνουν τα Μνημόνια λιπαίνοντας το έδαφος για τη φασιστική δημαγωγία δεν σωπαίνουμε, αντιστεκόμαστε!

Το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού ξεπροβάλλει θυμίζοντας τις μαύρες εποχές του ναζισμού. Η λογοκρισία, οι επιθέσεις σε ανθρώπους της Τέχνης με απαίτηση απαγόρευσης παραστάσεων όπως το CORPUS CRISTI είναι προκλήσεις πρωτοφανής.

Δεν πρέπει να αφήσουμε το φίδι που έχει εκκολαφθεί να χύνει το δηλητήριο του για να εξοντώσει τις ελευθερίες όλων μας, για να τσακίσει τους «άλλους» όσους διαφέρουν από τα πρότυπα της «καθαρής φυλής» στη βάση του έθνους, της θρησκείας, του χρώματος του δέρματος, του σεξουαλικού προσανατολισμού.

Μας προκαλεί οργή η ιδέα ότι παιδιά που γεννιούνται σε αυτή τη χώρα και δεν γνώρισαν ποτέ άλλη δεν θα μπορούν να αποκτούν ιθαγένεια μετά την αρνητική γνώμη του ΣτΕ, το οποίο ευθυγραμμίστηκε με ΝΔ και Χρυσή Αυγή. Αγανακτούμε με τη FRONTEX που οδηγεί σε θάνατο ανθρώπους κατατρεγμένους από τους πολέμους, τη φτώχεια και τις δικτατορίες. Δεν ανεχόμαστε τις ρατσιστικές επιχειρήσεις σκούπα

Λέμε ΟΧΙ στο φασισμό και το ρατσισμό. Δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε το κυνήγι μαγισσών του Χίτλερ κατά των εβραίων στο πρόσωπο των μεταναστών.

Αθήνα-πόλη ελεύθερη, χωρίς φασισμό και ρατσισμό!

Καλούμε τους Ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών να βαδίσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ενωμένοι ενάντια στη φασιστική απειλή και τη ρατσιστική βία.

Να κάνουμε τη Αθήνα στις 19 Γενάρη, αντιφασιστική πόλη. Να πλημμυρίσουμε το Σύνταγμα με χιλιάδες ανθρώπους σε ένα μεγάλο συλλαλητήριο, μια συναυλία διαμαρτυρίας-κραυγή κατά του νεοναζισμού και του ρατσισμού, μια μέρα δράσης των ανθρώπων των Γραμμάτων και της Τέχνης στο δρόμο, μια μέρα δράσης όλων των εργαζόμενων και της νεολαίας.

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: antiracismfascism@yahoo.gr

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, παρατίθεται το δελτίο τύπου από τη συνέντευξη που πραγματοποίησε η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών στις 30.10.12.

Πηγή: http://diokomenesorothetikes.wordpress.com/

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΟΡΟΘΕΤΙΚΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Συνέντευξη Τύπου πραγματοποίησε την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012 η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών. Στόχος της συνέντευξης τύπου ήταν να καταγγείλει τη φασιστική πρακτική της σύλληψης, φυλάκισης και διαπόμπευσης οροθετικών ατόμων και να ενημερώσει για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται και τις συνθήκες που βιώνουν εδώ και έξι μήνες τα άτομα αυτά.
Στη συνέντευξη μίλησαν η Σίσσυ Βωβού μέλος της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας Ενάντια στη Βία κατά των Γυναικών και μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών, η Χρύσα Μπότση  γιατρός ειδικευμένη στην ΗΙV/AIDS λοίμωξη από την ACT UP ΔΡΑΣΕ και μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, η Χαρά Παπαγεωργίου δικηγόρος και μέλος της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, ο Βαγγέλης Μάλλιος, δικηγόρος και εκπρόσωπος της Ελληνικής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Σοφία Κουκούλη-Σπηλιωτοπούλου, δικηγόρος και Εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Επίσης, παρεβρέθησαν και παρενέβησαν εκπρόσωποι και μέλη του Ελληνικού Συμβούλιου για τους Πρόσφυγες, της Act up, του Σωματείου Διεμφυλικών, βουλευτές και πλήθος κόσμου.
Η κ. Σίσσυ Βωβού τόνισε ότι κλείνουν έξι μήνες από την έναρξη αυτής της, φασιστικής έμπνευσης, επιχείρησης, η οποία υλοποιήθηκε στα πλαίσια της έκδοσης της υγειονομικής διάταξης του πρώην Υπουργού Υγείας κ. Α. Λοβέρδου. Από τις 96 προσαγωγές που έγιναν, 27 κρατήθηκαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη. Το πιο σοβαρό στοιχείο της υπόθεσης, σύμφωνα και με αυτά που λένε τα θύματα είναι το ζήτημα της διαπόμπευσης και ο στιγματισμός τους. Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στις Διωκόμενες Οροθετικές Γυναίκες, πραγματοποιεί επισκέψεις σε εβδομαδιαία βάση στο χώρο των φυλακών Κορυδαλλού όπου και κρατούνται οι γυναίκες αυτές με σκοπό την ψυχολογική και κοινωνική τους στήριξη καθώς και την προσφορά ειδών πρώτης ανάγκης. Αυτή τη στιγμή κρατούνται 16 γυναίκες. Εκτός από τα ζητήματα που άπτονται των δικαιωμάτων και της ίδιας της ζωής των γυναικών αυτών, η σύλληψη και κράτησή τους είναι ιδιαίτερα επιβλαβής και για τη δημόσια υγεία και για την πρόληψη κα αντιμετώπιση του HIV AIDS καθώς αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά επίδικα.
Συνεχίζοντας η κ. Βωβού εστίασε στην πολιτική διάσταση της σύλληψης αυτών των γυναικών και υποστήριξε ότι φυλακίζεται το αιδοίο. Σε εξαθλιωμένες γυναίκες, το κράτος άσκησε την πιο βάρβαρη πολιτική με τον πιο ακραίο τρόπο, αναδεικνύοντας την πατριαρχική αντίληψη του κράτους. Τις παρουσιάζουν ως τις μόνες υπεύθυνες για την εξάπλωση του ιού  HIV και δεν θίγουν τις ευθύνες των πελατών. Η Δημοσίευση των φωτογραφιών στερείται κάθε λογικής, καθώς το μόνο που κατάφεραν ήταν να καθησυχάσουν τους πελάτες που δεν είχαν βρεθεί μαζί τους! Η δημόσια υγεία δεν προστατεύεται χωρίς πραγματική ενημέρωση για τον ιό HIV και χωρίς εκστρατεία ενάντια στη καταναγκαστική πορνεία και το trafficking. Στόχος της πρωτοβουλίας είνα η αποφυλάκιση των γυναικών αυτών και η δημιουργία αναχώματος για να μην επαναληφθούν τέτοια γεγονότα. Τέλος αναφέρθηκε και στη σύλληψη του δημοσιογράφου Κ. Βαξεβάνη, ο οποίος κατά τη διάρκεια της σύλληψής του δήλωσε ότι το απόρρητο γίνεται σεβαστό όταν πρόκειται για τραπεζικούς καταθέτες, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση των γυναικών αυτών, το απόρρητο των οποίων καταπατήθηκε βάναυσα. Παρά τις πιέσεις και τις συνεχείς καταγγελίες οι φωτογραφίες των γυναικών κατέβηκαν από την ηλεκτρονική σελίδα της αστυνομίας γύρω στα τέλη Αυγούστου, ενώ αναπαράχθηκαν και από πλείστα ΜΜΕ.
Στη συνέχεια πήρε το λόγο η κ. Χρύσα Μπότση, η οποία ενημέρωσε ότι από τις συλληφθείσες από τη στιγμή της σύλληψής τους εννέα (9) βρίσκονταν σε πλήρες AIDS και τρεις (3) είχαν άμεση ανάγκη αγωγής αλλά δεν την ελάμβαναν, ενώ ακόμα και σήμερα υπάρχουν κοπέλες που κρατούνται και χρήζουν αντιρετροϊκής θεραπείας αλλά δεν την παίρνουν. Στις κοπέλες «προτάθηκε» να κάνουν τεστ HIV, χωρίς πολλές φορές οι ίδιες οι γυναίκες να καταλαβαίνουν τι κάνουν. Η ουσία του ζητήματος είναι ότι στις κοπέλες αυτές «φορτώθηκε» όλη η επιδημία του HIV-AIDS στην Ελλάδα, σχηματίζοντας την εντύπωση ότι αφού συνελήφθησαν η χώρα «καθάρισε» από το AIDS. Η επιδημία του HIV AIDS βρίσκεται σε άνοδο και αφορά κυρίως χρήστες. Οι κοπέλες έχουν ως κύρια ταυτότητα αυτή της χρήστριας και η όποια παραβατική συμπεριφορά τους απορρέει από αυτό και όχι από την κατηγορία για πορνεία. Το δίδυμο Λοβέρδου-Χρυσοχοΐδη χρησιμοποίησε έντεχνα το φόβο για το AIDS, απόρροια της απουσίας ενημέρωσης του κόσμου από το ίδιο το κράτος, για να αποστρέψουν τα βλέμματα από τα πραγματικά προβλήματα.
Επίσης, η κ. Μπότση υποστήριξε ότι η σταδιακή απελευθέρωση των γυναικών είναι και αυτή μεθοδευμένη, έναντι μιας ομαδικής αποφυλάκισης, όπως και θα έπρεπε, η οποία θα δημιουργούσε αντιδράσεις και ερωτηματικά για την αρχική σύλληψή τους. Όλη η επιχείρηση στηρίχτηκε στην υγειονομική διάταξη του κ. Λοβέρδου που εκδόθηκε και εφαρμόστηκε σε χρόνο ρεκόρ. Μεγάλο ρόλο έπαιξε και ο υγειονομικός κόσμος του ΚΕΕΛΠΝΟ, όχι όλοι, υπηρξαν άνθρωποι που αντιστάθηκαν, αλλά υπήρξαν και γιατροί που έπαιξαν το ρόλο του μπάτσου. Οι περισσότερες γυναίκες δυστυχώς δεν έχουν ενταχθεί ή παραμείνει στις δομές απεξάρτησης. Τέλος, τόνισε η κ. Μπότση, ότι είναι πολύ σημαντικο να ειπωθεί ότι όλη αυτή η υπόθεση είναι μια φοβερή άσκηση εξουσίας, η οποία δυνητικά μπορεί να ασκηθεί σε οποιονδήποτε από εμάς, αφού αρχικά η σύλληψη των γυναικών με την κατηγορία της πορνείας έγινε με την κατάθεση ενός αστυνομικού ότι κινούνταν προκλητικά στο πλήθος, ενώ το κίνητρο ήταν καθαρά πολιτικοί λόγοι.
Η κ. Χαρά Παπαγεωργίου από την Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα των Προσφύγων και Μεταναστών ανέλυσε τις νομικές πτυχές του ζητήματος. Οι κοπέλες αυτές σταματήθηκαν για έλεγχο και προσήχθησαν επειδή είχαν συγκεκριμένη εμφάνιση που παρέπεμπε σε τοξικοεξαρτημένες και εργαλειοποιήθηκαν για να κατηγορηθούν στη συνέχεια για βαριά σκοπούμενη βλάβη. Καμία από αυτές δεν είχε δώσει τη σύμφωνη γνώμη της για την υποβολή της σε εξέταση για HIV/AIDS, γεγονός που αποτελεί  ευθύ  εξαναγκασμό , ενώ ταυτόχρονα υπέφεραν από στερητικό σύνδρομο. Από τις 96 προσαγωγές σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει αν τελούσαν το αδίκημα της πορνείας ούτε και από τα στοιχεία της δικογραφίας, ενώ όλες οι συλλήψεις έγιναν με την κατάθεση ενός αστυνομικού ο οποίος κατάφερε να είναι, άγνωστο με ποιον τρόπο, παρών σε όλες τις περιπτώσεις. Το καθεστώς της προσαγωγής στην Ελλάδα, ανέφερε, είναι γκρίζα ζώνη.
Επίσης, η κ. Παπαγεωργίου τόνισε ότι η υγειονομική διάταξη στερείται νομοθετικής εξουσιοδότησης, είναι αντισυνταγματική και παρουσιάζει πολλά νομικά προβλήματα. Για το θέμα αυτό έχουν προσφύγει στο ΣτΕ η ACT UP και το Ελληνικό Συμβούλιο για του Πρόσφυγες με ημερομηνία εκδίκασης 3/2/13. Κάποιες από τις γυναίκες έχουν καταθέσει μήνυση κατα του ιατρού που τους πήρε αίμα, κατά του αστυνομικού οργάνου και κατά παντός υπευθύνου αφού δεν τηρήθηκε καμία από τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Τη μήνυση αυτή την έχουν συνυπογράψει και τέσσερις οργανώσεις (ACT UP, PRAKSIS, Κέντρο Ζωής και Θετική Φωνή). Σχετικά με τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών και των στοιχείων των γυναικών έγινε από την πρώτη στιγμή αίτηση στον προϊστάμενο της εισαγγελείας να ανακληθεί η διάταξη δημοσιοποίησης, η οποία ωστόσο κατέληξε στο αρχείο με την αιτιολόγηση ότι πλέον έχει επιληφθεί η δικαιοσύνη και δεν γίνεται να παρέμβει η εισαγγελεία, ενώ έχει γίνει και προσφυγή για την απόφαση αυτή, στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Τέλος, έχει γίνει και προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Το λόγο πήρε στη συνέχεια ο κ. Βαγγέλης Μάλλιος από την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ο οποίος έδωσε έμφαση στη δημοσιοποίηση των στοιχείων και στην εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών. Η αρχή έγινε από το 2007, όταν ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χατζηγάκης υιοθέτησε διάταξη με την οποία μπορεί εισαγγελέας να δημοσιοποιεί στοιχεία για την προστασία του κοινωνικού συνόλου και των ευάλωτων ομάδων. Ακόμα όμως και με αυτή τη διάταξη δεν είναι δυνατή η δημοσιοποίηση των συγκεκριμένων στοιχείων, μιας και δεν δίνει την εξουσιοδότηση για τη δημοσιοποίηση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Αυτό γιατί πρέπει να γίνεται σεβαστή η αρχή της αναλογικότητας. Η προστασία μπορούσε να γίνει με δημοσίευση άλλων στοιχείων, π.χ. το όνομα του οίκου ανοχής ή τις πιάτσες στο δρόμο. Σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να δημοσιοποιηθούν και τα στοιχεία όσων οικειοθελώς πήγαν να εξεταστούν επειδή πήγαν με τις συγκεκριμένες γυναίκες.
Ένα δεύτερο στοιχείο είναι η αναδημοσίευση από τον Τύπο, γεγονός που είναι απαράδεκτο γιατί καμία σκοπιμότητα και κανένα δημοσιογραφικό ενδιαφέρον δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια τέτοια ενέργεια. Δυστυχώς υπάρχει υπόθεση οροθετικού που απολύθηκε αφού διαπομπεύτηκε στο χώρο εργασίας του και ο Αρειος Πάγος το 2009 έκρινε νόμιμη την απόλυση λόγω «διαφύλαξης εργασιακής ειρήνης» αν και στο εφετείο είχε δικαιωθεί. Η περίπτωση του κ. Βαξεβάνη είναι η μόνη περίπτωση αυτόφωρου για παραβίαση προσωπικών δεδομένων χωρίς να είναι ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.
Τελευταία από το πάνελ πήρε το λόγο η κ. Κουκούλη-Σπηλιωτοπούλου, δικηγόρος και Εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία υπογράμμισε ότι η Ε.Ε.Δ.Α. έβγαλε Δελτίο Τύπου αναφέροντας τα δικαιώματα που παραβιάστηκαν και θέτοντας ερωτήματα στην κυβέρνηση ως επίσημος συμβουλευτικός φορέας χωρίς όμως να λάβουν απαντήσεις. Έδωσε έμφαση στο ότι η εισαγγελική διάταξη δημοσιοποίησης των στοιχείων παραβιάζει το τεκμήριο αθωότητας, γεγονός που έχει αρχίσει να συμβαίνει ολοένα και συχνότερα.
Η Ε.Ε.Δ.Α. έθεσε το ερώτημα γιατί δε γίνεται κανένας λόγος για τους πελάτες από τη στιγμή που υπάρχουν διατάξεις με τις οποίες μπορούν να διωχθούν. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία περίπτωση δίωξης. Η κ. Κουκούλη-Σπηλιωτοπούλου έθεσε ερωτήματα τι γίνεται με τους μετανάστες χωρίς χαρτιά που σύμφωνα με το νόμο δεν μπορούν να πάνε σε νοσοκομεία και έτσι κανένας γιατρός δεν επιτρέπεται να παρασχει υπηρεσίες. Ευτυχώς μέχρι τώρα οι γιατροί δεν υπακούουν. Τώρα με την υγειονομική διάταξη όμως υπάρχει δυνατότητα ποινική δίωξης. Τέλος επισημάνθηκε η έλλειψη ενημέρωσης γύρω από το θέμα του HIV/AIDS.
Αφότου ολοκλήρωσαν τις ομιλίες τους οι καλεσμένοι στο πάνελ έγινε συζήτηση και παρουσιάστηκαν επιπλέον πληροφορίες σχετικά με το ζήτημα. Οι γυναίκες κρατούμενες;  που δεν λαμβάνουν αγωγή είναι εξαιτίας γραφειοκρατίας, ενώ δεν έχουν τη δυνατότητα να νοσηλευθούν σε νοσοκομείο φυλακών μιας και δεν υπάρχει για γυναίκες κρατουμενες, παρά μόνο για άντρες. Επίσης, ο ιδιοκτήτης του οίκου ανοχής όπου και συνελήφθη μια από τις γυναίκες παραμένει ελεύθερος. Η υγειονομική διάταξη εξακολουθεί να εφαρμόζεται, αλλά δεν υπάρχει πλέον δημοσιοποίηση στοιχείων. Έλεγχοι γίνονται και σε τρανς άτομα, χωρίς όμως να συλλαμβάνονται και να κρατούνται. Σε αποδεδειγμένη περίπτωση σωματεμπορίας μιας εκ των γυναικών οι εισαγγελείς δήλωναν αναρμόδιοι να παραλάβουν τα στοιχεία και μόνο μετά από πολλές πιέσεις αυτό κατέστη δυνατό.
Τέλος, η κ. Κατριβάνου, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε έμφαση στο κίνημα αλληλεγγύης το οποίο έχει δράσει πολυεπίπεδα σε κινηματικό, κοινοβουλευτικό και κοινωνικό πεδίο ασκώντας πίεση που εν τέλει μπορεί να αποδώσει καρπούς. Η κ. Ελένη Σπαθανά, από την Ομάδα Δικηγορων για τα Δικαιώματα των Προσφύγων και Μεταναστών τόνισε ότι είναι πολύ σημαντικό που η μήνυση κατα των ιατρών, αστυνομικών οργάνων και παντός υπευθύνου φέρει την υπογραφή οργανώσεων, μιας και τα θύματα από μόνα τους μπορεί να μην προχωρούσαν. Αυτό πρέπει να αποτελέσει έναν οδηγό και παράδειγμα για το μέλλον.

Αντιφασιστικές μέρες και στην Κρήτη!

Εχθές πραγματοποιήθηκε μια άκρως επιτυχημένη αντιφασιστική διαδήλωση στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σήμερα σάββατο 24 νοέμβρη στον αντιφασιστικό χορό μπαίνουν και τα Χανία διαδηλώνοντας και αυτά με τη σειρά τους .
Παραθέτουμε  κάλεσματα και οπτικοακουστικό υλίκο από από της αντιφασιστικές κινήσης της Κρήτης.
«Αντιφασιστική Πορεία 
Παρασκευή 23 Νόεμβρη 2012 -ώρα :18:00 
Πλ.Λιονταριών Ηράκλειο Κρήτης
Να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δούμε την αλήθεια και τη πραγματικότητα. Να παλέψουμε για το παρόν και το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Να μην αφήσουμε τους νεοναζί να μας οδηγήσουν στον αφανισμό μας ή την υποδούλωση μας. Η ελευθερία και οι αξίες της να γίνουν η φυσική επιλογή όλων έναντι του μίσους, του ρατσισμού, της υποταγής και του φόβου. Να ξεριζώσουμε τις φωλιές των ερπετών του φασισμού, να μην τους αφήσουμε ούτε σπιθαμή γης να πατάνε επάνω.
Η αντίθεση μας αυτή δεν είναι »συμμορίτικη». Δεν πρόκειται απλά για »σύγκρουση 2 άκρων». Αλλά για σύγκρουση 2 ολόκληρων κόσμων:
Του κόσμου του ολοκληρωτισμού, του μιλιταρισμού, της ομοιομορφίας, του μίσους, της επιβολής στους αδύναμους και της υποταγής στους ισχυρούς, του σκοταδιού.
Και του κόσμου της ισότητας, της αλληλεγγύης, της αυτοδιαχείρισης, της αυτοκυβέρνησης, της ατομικής και κοινωνικής απελευθέρωσης, όλου αυτού που αγαπά την ελευθερία.
Αυτή η σύγκρουση αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Ο φασισμός δεν είναι κάτι που εκδηλώνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Προετοιμάζει τις συνειδήσεις με μεθοδικό τρόπο. Δεν έρχεται από το μέλλον. Είναι εδώ στην πόρτα μας και τρέφεται από την κρίση, αλλά πατά πάνω στην αδιαφορία όλων μας. Η σιωπή είναι συνενοχή. Εξάλλου:
«Αυτοί που ευθύνονται για το ότι ο πόλεμος με το φασισμό είναι τόσο μακροχρόνιος, είναι αυτοί που κατά καιρούς του πρόσφεραν ειρήνη».
ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ»
«ΧΑΝΙΑ : ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΝΟΕΜΒΡΗ, 4μμ ΑΓΟΡΑ
– Να σταματήσουμε τις ρατσιστικές επιθέσεις
– Έξω οι φασίστες από τους συλλόγους, τα σχολεία, τις γειτονιές μας
– Ντόπιοι και μετανάστες παλεύουμε μαζί ενάντια σε μνημόνια και νεοναζί
Για ένα κόσμο ισότητας και αλληλεγγύης!!!
Τα τελευταία δύο χρόνια υπάρχει μια τερατώδης αύξηση στον αριθμό και τη δολοφονική πρόθεση των θρασύδειλων και μαφιόζικων επιθέσεων από φασίστες και νεοναζί εναντίον μεταναστών συμπολιτών και συναδέλφων μας. Οι επιθέσεις αυτές στοχεύουν σε άνδρες και γυναίκες που εργάζονται για χρόνια εδώ και μεγαλώνουν τις οικογένειες τους δίπλα μας. Οι άνθρωποι αυτοί, ενώ προσφέρουν στην παραγωγή του κοινωνικού πλούτου, ζουν σε ένα καθεστώς εξαίρεσης από στοιχειώδη πολιτικά, κοινωνικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Παράλληλα οι νεοναζί είτε με τη συνεργασία, είτε με τη συγκάλυψη της αστυνομίας, στρέφονται δολοφονικά και απέναντι στους πρόσφυγες που αναζητούν άσυλο στην Ευρώπη – καθώς στις χώρες τους υπάρχει πόλεμος, κατοχή από το ΝΑΤΟ (με τη συμμετοχή και των ελληνικών κυβερνήσεων) ή δικτατορίες και εμφύλιοι.
Η βαρβαρότητα αυτή συνδέεται άμεσα με την βαρβαρότητα της υποτίμησης της εργασίας και της ανθρώπινης ζωής όλων μας από εργοδοτικές ενώσεις, από τους ντόπιους εκμεταλλευτές και τους ξένους συμμάχους τους, όπως και από τη συγκυβέρνηση – πολιτικό προσωπικό των εκμεταλλευτών (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΔΗΜΑΡ).
Οι χρυσαυγίτες δεν είναι παρά τα μαντρόσκυλα των αφεντικών που από τη δεκαετία του ’80 επιχειρούν αποτυχημένα να χτυπήσουν την εργατιά και όλους τους δίκαιους κοινωνικούς αγώνες. Όταν οι χρυσαυγίτες λένε πως είναι ‘αντισυστημικοί’, λένε ψέματα. Από τη μέρα που οι χιτλερικοί της Χρυσής Αυγής μπήκαν στη βουλή, υποστήριξαν όλη τη σημερινή οικονομική βαρβαρότητα με κάθε τρόπο. Μόνο τους δύο τελευταίους μήνες: οι χρυσαυγίτες εναντιώθηκαν στο δίκαιο αγώνα των για 6 μήνες απλήρωτων λιμενεργατών και παράλληλα υποστήριξαν πως οι εφοπλιστές δεν πρέπει να φορολογούνται (!), υποστήριξαν το ξεπούλημα της Αγροτικής, υποστήριξαν να χαριστούν τα χρέη στα αφεντικά – μαφιόζους των ΠΑΕ, δε συμμετείχαν σε κανένα μπλοκ των πρόσφατων κινητοποιήσεων ενάντια στα νέα μέτρα, και τέλος το ίδιο το καταστατικό τους υποστηρίζει την υποδούλωση των εργαζόμενων στις εργοδοτικές ενώσεις. Σε όλους τους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες των τελευταίων δεκαετιών οι φασίστες δεν κάνουν κάτι άλλο από το να συνεργάζονται με τους χαφιέδες και τους τραμπούκους των ΜΑΤ υψώνοντας ναζιστικά το χέρι.
Φασιστικές επιθέσεις στα Χανιά
Στα Χανιά αυξάνονται τα περιστατικά όπου μετανάστες και μετανάστριες δέχονται ύπουλες και απρόκλητες επιθέσεις, ακόμα και με μαχαίρια από αναγνωρισμένους χρυσαυγίτες. Χτυπάνε τους συνανθρώπους μας θρασύδειλα, επιτιθέμενοι νύχτα σε ομάδες των δέκα εναντίον δύο ή ενός. Μετά την είσοδό τους στη βουλή τον Μάη εξαπέλυσαν παραλίγο δολοφονικές επιθέσεις στην περιοχή της Νέας Χώρας στις 17 και 18/6 με αποτέλεσμα ένα από τα θύματα να χάσει το νεφρό του! Τα χαράματα της 15/7 επιτέθηκαν σε Μετανάστες εργάτες την ώρα που περίμεναν για το μεροκάματο στα Νέα Καταστήματα. Την Κυριακή 7/10 ξυλοκόπησαν μετανάστη βγαίνοντας από τη σφηγκοφωλιά που αποκαλούν ‘γραφεία’ στην οδό Τζανακάκη. Το βράδυ της Πέμπτης 8/11 τραυμάτισαν με ρόπαλα και μαχαίρια δυο μετανάστες στον πεζόδρομο της Κοραή. Για καμία από τις επιθέσεις κανείς νεοναζί τραμπούκος δεν έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια – και πώς να γίνει αυτό, όταν κοντά το 50% των αστυνομικών τους ψήφισαν και έχουμε δει και στην πόλη μας ασφαλίτες να φορούν καπέλα με φασιστικά σύμβολα…
Απαντάμε αγωνιστικά, ταξικά, ανθρώπινα
Εμείς λέμε: καμία ανοχή πλέον στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας μας, καμία ανοχή στο φασισμό στους δρόμους της πόλης και στους χώρους εργασίας. Ισότητα και πλήρη δικαιώματα σε όλους τους εργαζόμενους και όλες τις εργαζόμενες ανεξάρτητα από καταγωγή και κοινωνική θέση, έμπρακτη αλληλεγγύη στους άνεργους και τις άνεργες, άσυλο στους πρόσφυγες, αγώνας κοινωνικός, ταξικός και αντιφασιστικός για να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα μας δικαιώματα και τις κλεμμένες μας ζωές.
Καλούμε τα σωματεία, τις πολιτικές συλλογικότητες, τις μεταναστευτικές ενώσεις, τους φοιτητικούς συλλόγους και τις μαθητικές κοινότητες – όπως και όλους τους ανθρώπους που στοχάζονται ελεύθερα -σε συλλαλητήριο ενάντια στο φασισμό και το ρατσισμό και υπέρ της διεκδίκησης ενός κόσμου ισότητας και αλληλεγγύης την ημέρα επίσκεψης στα Χανιά των βουλευτών της Χρυσής Αυγής το Σάββατο 24 Νοεμβρίου στις 16:00 στην Πλατεία Αγοράς.
Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Χανιών

Νέο Blog της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας

Το παρόν blog θα συνεχίσει να υπάρχει για αρχειακούς λόγους.

Ενημερώσεις για δράσεις στο νέο blog  της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας. http://antifasistikikalamatas.blogspot.gr/

Συνέντευξη του Σ.Μαρκέτου για τις ρίζες του ρατσισμού στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Οι εκδηλώσεις ρατσισμού στην ελληνική κοινωνία γίνονται όλο και πιο εμφανείς. Σε ποια χρονική περίοδο ανάγετε το φαινόμενο;
Ο ρατσισμός είναι φαινόμενο ασύμμετρο, με την έννοια ότι εμφανίζεται ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες που έχουν πολύ διαφορετική θέση στον καταμερισμό εργασίας. Δεν είναι κάτι που έχει πρωταρχικά να κάνει με το χρώμα του δέρματος ή με το χρώμα των ματιών. Κανείς δεν σκέφτεται να γίνει ρατσιστής απέναντι στους Ιάπωνες, αλλά πολύ εύκολα μπορεί να γίνει ρατσιστής απέναντι σε άλλους λαούς, που μπορεί εξωτερικά να μοιάζουν με τους Ιάπωνες, αλλά έχουν διαφορετική θέση στον καταμερισμό εργασίας.
Ιστορικά, ο ρατσισμός πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη τον 15ο αιώνα, την εποχή της ανακατάληψης της Ισπανίας από τους χριστιανούς Ισπανούς, που τάσσονταν ενάντια στους μουσουλμάνους και τους εβραίους. Τότε ήτανε που αναπτύχθηκε η αντίληψη της καθαρότητας του αίματος. Δηλαδή, για να έχεις δικαιώματα αριστοκράτη (διότι γι’ αυτούς μιλούσαμε εκείνη την εποχή) υποτίθεται πως δεν έπρεπε να έχεις αραβικό ή εβραϊκό αίμα. Από εκεί πήραμε την ιδέα της φυλής – της «ράτσας», η οποία είναι αραβική λέξη και μας ήρθε μέσω των Ισπανών.
Στη συνέχεια, ο ρατσισμός αναπτύχθηκε απέναντι στις ομάδες τις οποίες καταδίωκε η Δύση. Ο ρατσισμός εναντίον των μαύρων, λόγου χάρη, δεν οφείλεται στο ότι μας έκαναν κάτι οι μαύροι, οφείλεται στο ότι εκείνοι ήταν τα θύματά μας. Οι Έλληνες, ευτυχώς, δεν είχαν εμπλοκή σε αυτό. Μιλώ για τους Ευρωπαίους, και ιδιαίτερα για εκείνους που οργάνωσαν το δουλεμπόριο, το οποίο ήταν πολύ σημαντική πλευρά της κοινωνικής ζωής στην Ευρώπη, από τον 16ο μέχρι και τον 19ο αιώνα. Έτσι πλούτισαν πάρα πολλές περιοχές της Γαλλίας ή της Αγγλίας και αυτό έδωσε πολύ σκληρή ρατσιστική ροπή στην κοσμοαντίληψη των ανθρώπων. Αναπτύχθηκε, λοιπόν, ο ρατσισμός εναντίον των μαύρων, ακριβώς γιατί οι μαύροι ήταν τα θύματα και έπρεπε να αναπτυχθεί μια ιδεολογία η οποία να δικαιολογεί τη θυματοποίησή τους. Δεν αναπτύσσεται ρατσισμός απέναντι σε οποιονδήποτε έχει διαφορετικά εξωτερικά χαρακτηριστικά από αυτά της κυρίαρχης ομάδας. Μπορούμε να σκεφτούμε πάρα πολλές περιπτώσεις από την καθημερινή μας εμπειρία για να δούμε ότι αυτό ισχύει.
Γιατί όμως αναπτύσσεται ο ρατσισμός;
Ο πολύ μεγάλος κοινωνιολόγος Ιmmanuel Wallerstein υποστηρίζει ότι ο ρατσισμός είναι παιδί του καπιταλισμού. Δηλαδή, ότι ο τρόπος με τον οποίο οι λίγοι, σε μακρά κλίμακα χρονική, εκμεταλλεύονται και καταπιέζουν τους υπόλοιπους, είναι διαιρώντας τους. Εκείνοι που έχουν στα χέρια τους τα μέσα για να χειρίζονται την κυρίαρχη ιδεολογία καλλιεργούν μία σειρά από διακρίσεις, οι οποίες εμποδίζουν τους καταπιεσμένους και τα θύματα της εκμετάλλευσης να ενωθούν μεταξύ τους.
Μια τέτοια, πολύ βασική διάκριση, λόγου χάρη, είναι η διάκριση του φύλου: οι γυναίκες πρέπει να βρίσκονται από κάτω και οι άντρες από πάνω. Μια ακόμη βασική διάκριση είναι η διάκριση του έθνους: οι εργαζόμενοι πρέπει να χωρίζονται σε έθνη. Η τρίτη βασική διάκριση είναι η διάκριση της φυλής –της ράτσας: οι εργαζόμενοι πρέπει να χωρίζονται σε ράτσες, ώστε οι μεν να στρέφονται εναντίον των δε.
Το ερώτημα το οποίο θέτει ο Wallersteinείναι: Για ποιο λόγο, ενώ η επίσημη ιδεολογία μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι οικουμενιστική, αντιρατσιστική και κατά αυτών των διακρίσεων, βλέπουμε τις τελευταίες δεκαετίες μια διαρκή αναπαραγωγή και ενίσχυση τους; Και η απάντηση που δίνει, βεβαίως, είναι ότι υπάρχουν αιτίες πολύ βαθιά ριζωμένες στο σύστημα στο οποίο ζούμε, που αναγκάζουν τους ανθρώπους να αναπτύσσουν στο νου τους αυτές τις διακρίσεις, οι οποίες βασικά δεν έχουν καμιά υπόσταση. Ο ρατσισμός είναι κατά βάση η αντίληψη ότι κάποια εξωτερικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων συνδέονται με φυσικές ποιότητές τους: Ότι, δηλαδή, κάποιοι άνθρωποι που έχουν μαύρο δέρμα είναι ελλειμματικοί στο τάδε ή το δείνα στοιχείο. Αυτό, φυσικά, δεν έχει κάποια εμπειρική βάση.
Πώς αναπτύσσεται το φαινόμενο στην Ελλάδα;
Στην Ελλάδα, υπήρχε πάγια ο ρατσισμός σε βάρος των Ρομά. Αυτοί αντιμετωπίζονταν καθαρά με ρατσιστικούς όρους, και από την πολιτεία και από μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Επίσης, από το 1974 και μετά, υπήρχε μια ρατσιστική αντίληψη απέναντι στους Τούρκους, η οποία, ωστόσο, συνήθως δεν μπορούσε να υλοποιηθεί σε ρατσιστικές συμπεριφορές. Βέβαια, και νωρίτερα είχε αναπτυχθεί η αντίληψη ότι οι Τούρκοι έχουν διάφορες «ποιότητες», αλλά ότι εμείς είμαστε πάρα πολύ διαφορετικοί και ανώτεροι. Στη Χούντα του ’67- ’74, λόγου χάρη, διατυπώνονταν ανοιχτά ότι ένας Έλληνας φαντάρος αξίζει για δέκα Τούρκους. Αυτή η αντίληψη οδήγησε στην καταστροφή της Κύπρου από την άκρα δεξιά εκείνη την εποχή.
Στη συνέχεια, αυτό ενισχύθηκε με ένα νέο κύμα ρατσισμού, μετά τη δεκαετία του 1990, ο οποίος είχε πιο σύγχρονα χαρακτηριστικά. Δηλαδή, δεν στηριζόταν σε κάποια στοιχεία που είχαν να κάνουν με γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, αλλά στην είσοδο στην Ελλάδα φτωχών ανθρώπων από άλλες χώρες, είτε γειτονικές, όπως η Αλβανία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία εν μέρει, είτε μακρινές, όπως οι Φιλιππίνες, το Μπαγκλαντές, η Ινδία κ.ο.κ. Αυτός είναι ένας ρατσισμός πολύ πιο κοντά στο συνηθισμένο ρατσισμό της δυτικής Ευρώπης. Είναι καθαρά ένας ρατσισμός απέναντι στο φτωχό. Είναι ένα μέσον, κατά βάση, ώστε ο φτωχός, ο οποίος σηκώνει στους ώμους του πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής παραγωγικής μηχανής τόσο σήμερα όσο και όλες τις τελευταίες δεκαετίες, να μη διανοηθεί να ζητήσει δικαιώματα.
Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών πώς επηρέασε την κατάσταση;
Η οικονομική κρίση έπαιξε κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη των αντιλήψεων για τους μετανάστες και στην εξάπλωση ενός ρατσισμού πολύ πιο κακοήθους αυτή τη στιγμή. Στην οικονομική κρίση έχουμε από τη μια μεριά αποσταθεροποίηση του τρόπου ζωής και των αντιλήψεων ενός μεγάλου μέρους των πολιτών και από την άλλη επίσης έχουμε αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων. Και, φυσικά, οι δομικοί αποδιοπομπαίοι τράγοι είναι οι μετανάστες, καθώς είναι αδύναμοι και δεν έχουν υποστήριξη στη χώρα. Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, έγιναν το θύμα συστηματικών επιθέσεων από το ακροδεξιό και στην πραγματικότητα ναζιστικό κομμάτι του πολιτικού φάσματος στην Ελλάδα, το οποίο αναπτύχθηκε ακριβώς φορτώνοντας στους μετανάστες την ευθύνη για όλα τα δεινά που υποφέρει η ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Πρόκειται για ένα χειρισμό πολύ κυνικό και σε μεγάλο βαθμό πετυχημένο.
Υπάρχουν επιτυχημένα παραδείγματα αντιμετώπισης του ρατσισμού, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν στην Ελλάδα;
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και σε χώρες τις Ευρώπης στις οποίες βλέπουμε να υπάρχουν σχετικά μικρότερα κοινωνικά προβλήματα, ακόμα και εκεί έχουμε πάρα πολύ μεγάλη εξάπλωση του ρατσισμού. Εγώ θεωρώ ότι ο ρατσισμός σε τελική ανάλυση είναι προϊόν της κοινωνικής ανισότητας, και όσο υπάρχει κοινωνική ανισότητα –εννοώ σημαντική κοινωνική ανισότητα, όχι απλώς, ας πούμε, μια μισθολογική διαφοροποίηση του χειρουργού από τον οδοκαθαριστή– δεν θα υπάρχει απάντηση στο πρόβλημα του ρατσισμού. Δε μπορεί να υπάρξει, γιατί η κοινωνική ανισότητα χρειάζεται νομιμοποιητικό λόγο και ο νομιμοποιητικός αυτός λόγος παλιότερα μπορούσε να είναι ότι εμείς έχουμε προνόμια, γιατί οι παππούδες μας είχανε προνόμια, γιατί έχουμε γαλάζιο αίμα, γιατί ήμαστε γενναίοι πολεμιστές… Παλαιότερα, υπήρχαν διάφορες τέτοιες δικαιολογήσεις. Σήμερα, αυτές δεν μπορούν να υπάρξουν, οπότε η δικαιολόγηση των μεγάλων κοινωνικών ανισοτήτων, των τρομακτικών και ολοένα χειρότερων κοινωνικών ανισοτήτων, είναι η φυλή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να καταγγέλλουμε το ρατσισμό και να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα αποτελέσματα του.